باشگاه تراکتور روز گذشته به صورت رسمی خبر جدایی دراگان اسکوچیچ را اعلام کرد. سرمربی کروات تیتیها در حالی از این تیم جدا شد که فصل گذشته موفق شد تراکتور را به قهرمانی در لیگ برتر و جام حذفی برساند و در رقابتهای آسیایی نیز عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش بگذارد.
با وجود این موفقیتها، اختلافات طولانیمدت او با مدیران باشگاه در نهایت به قطع همکاری انجامید و اسکوچیچ تبریز را ترک کرد. این اتفاق بار دیگر نشان داد که حتی قهرمانی نیز تضمینی برای ادامه همکاری در فوتبال ایران نیست.
چنین سناریویی پیشتر نیز تکرار شده بود. فرهاد مجیدی در لیگ بیستویکم با هدایت استقلال موفق شد پس از ۹ سال این تیم را به قهرمانی برساند؛ آن هم بدون حتی یک شکست. با این حال، مجیدی در اوج محبوبیت تصمیم به جدایی گرفت و راهی لیگ امارات شد.
نکته جالب اینکه در چهار فصل اخیر لیگ برتر ایران، هر چهار تیم قهرمان فصل بعد را با سرمربی جدیدی آغاز کرده یا به پایان رساندهاند؛ آماری که نشان میدهد ثبات روی نیمکت قهرمانان در فوتبال ایران به کالایی کمیاب تبدیل شده است.
اکنون اسکوچیچ هم به فهرست مربیانی اضافه شده که پس از فتح جام، خیلی زود از تیم خود جدا شدند؛ اتفاقی که بیش از هر چیز، بیثباتی ساختاری در فوتبال باشگاهی ایران را یادآوری میکند.
